wôteu [o.n.] (v.v.m.) moxhet dressé po-z apicî des lives, des pietris evnd. On dit eto : fåcon. F. faucon. >> Lu ni des wôteus (la-minme: li ni des vôteus) no d' plaece d' Årvaye.

Vîs scrijhas : houteux, 1500

Etimolodjeye: latén vultur(ôte sôre di moxhet).

| wôteurî | wôteurresse[o.f.n.] ome (feme) k' acleve des wôteus. On dit eto: fåconî.

Etimolodjeye: cawete -î, 1996.

| wôteurreye [f.n.] aclevaedje et dressaedje des wôteus.

Etimolodjeye: [[cawete -reye], 1996.

• Dipus d' racsegnes so les wôteus
• Dipus d' racsegnes sol wôteurreye