waerixhea [o.n.] (v.v.m.)
1. waeraxhe tchamp, wice ki les djins plént ndaler wårder ås vatches, sins payî. F. terrain communal, terrain vague. rl a: comon. >> Li, å Waerixhea: no d' plaece di mwints viyaedjes el Walonreye, come a Måmdey, a Faimonveye, a Djoupeye, a Ståvleu (la-minme: war'hê), a Pondlô (la-minme: Wércha, e F. Warchat).
2. troke di sacwantès måjhones, k' on n' såreut co lomer on hamtea. F. écart.
Etimolodjeye: tîxhon "wari-skapi" (waidaedje waeranti po les ptitès djins), avou l' cawete -ea.
| waerixhet [o.n.] (v.v.m) waerixhea. >> Li, å Waerixhet: no di des plaeces el Walonreye, come a Rtene, a Meu (la-minme: Ourchet); rl a: Waeret.
Etimolodjeye: cawete -ea (sol disfondowe -ê) ricomprinjhe come cawete -et.