waernu [o.n.]

1. termene di drole di tins, ki va do mitan do moes d' djulete å mitan do moes d' awousse, k' est setche u frexhe, mins avou sovint on tins malåde, et cobén des oraedjes. C' est waernu: on n' pout nén ameder les biesses. I n' fwait nén bon awè des playes å waernu. Li waernu est houte. rl a: canicule. F. canicule, solstice d'été.

2. grosse tcholeur. C' est do tins d' waernu. E l' an 2000, tos les payis del Mîtrinne Mer ont yeu l' waernu. Tos ls ans, cwand l' waernu mousse ezès cåves, et k' les cinsresses ont do må d' fé vni leu boure, les parints d' Brussele rabizént po vni passer sacwants djoûs al cinse (P. Maudoux). F. fournaise, vague de chaleur.

3. såjhon k' les djoûs sont les pus longs. F. soltice d'été.

4. oraedje. F. orage.

5. surixhaedje di l' amagnî come li ci ki ces tchôleurs la sont d' cåze. Li bire sint l' waernu. Li bire a on gosse di waernu. (C. Grandgagnage). rl a: tourné, seur. F. suri, goût aigre.

6. waermaye. F. éphémère.

Disfondowes: wèrnu, warnu, wârnu, warnë, yernu. Pc. harnu, hernu

Coinrece arondixhmints d' Dinant, di Måtche, di Hu, do Tchestea.

Etimolodjeye: gayel "arné" (co l' mot burton d'asteure po: oraedje, oraedjeuse tchôleur).

| waerneus, waerneuse [addj., purade padvant] oraedjeus, e. Il a fwait waerneus ci samwinne ci. rl a: malåde, stof.

• Dipus d' racsegnes sol waernu (tchôd tins d' esté).
• Dipus d' racsegnes so les waernus (waermayes).