waessin [o.n.] swele. Après, on meteut des balasses so les radjondaedjes po l' tere èn nén moussî ddins; après, on rcatchive avou des strins d' waessin (ramexhné pa L. Mahin). Les såbes s' abatèt so les spales come les fås d' l' awousse s' abatèt so l' waessin (J.P. Dumont). F. seigle. 2. (pus stroetmint) sôre di hôt swele di leccion, avou on pus gros grin et ki dnéve ene pus blanke farene. Si on n' sait nén di poleur vini rcweri l' blé tot droet, on rashonne cwénze, vint, trinte copurnales ene adlé l' ôte, et on fwait-st on taessea, k' on rascovere avou ene tchape di strins d' waessin (Henry Frenay). Disfondowes: wèssin, wassin. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî di l' almand "Weizen" (frumint). Coinrece payis d' Lidje, Vervî, Hesbaye, Måtche.
Mape des lomaedjes do waessin el Walonreye e 1935.
