waibaedje [o.n.] 1. plaece ki les poyes [[Motî:waibyî|waibièt]]. 2. plaeces et [[Motî:ahesse|ahesses]] did ttåtoû d' ene måjhon, d' ene oujhene, d' on bastimint. Avou les terorisses, on n' leye nou bårbou holer dins l' waibaedje des ambassades. rl a: [[Motî:waibes|waibes]]. F. abords. 3. coines d' ene måjhon. rl a: [[Motî:naxhes|naxhes]], [[Motî:adjès|adjès]], [[Motî:adjîsses|adjîsses]], [[Motî:anchoures|anchoures]]. 4. (mot d' cibernaivieu) troke, anea d' waibes. Vos estoz cial sol waibaedje ki vos avoz ptchî: l' anea des waibes e walon. 5. çou k' i gn a åtoû d' ene sacwè. Dji n' esteu pus dins m' waibaedje linwistike; end a dj' yeu, des rujhes ! F. environnement, contexte. Etimolodjeye: bodje "[[Motî:waibes|waibe(s)]]", cawete -aedje 2 (aplakêye a on no). | waibaedjî ([[Codjowaedje lodjî|codjowaedje]]) [v.s.c.] 1. [[Motî:waibyî|waibyî]] (tot djåzant des poyes). F. picorer. pâturer. 2. tourner åtoû d' ene måjhon, d' on bastimint, po rwaitî çou ki s' î passe. I waibaedje tos costés. F. rôder, espionner. Disfondowes: wêbèdjî. Etimolodjeye: bodje [[Motî:waibe 1|waibe]], dobe cawete -aedjî.