waire 1
I. [adviebe]
1. (divant èn addjectif) nén foirt. I n' est waire malåde. F. guère.
>> si waire; u
>> si bén waire: si pô. Des metchantès femes, end a si bén waire ki ça n' våt nén les poennes di ndè pårler ([[B. Dechamps]]).
2. waire di (divant on no) nén bråmint di. Ene mini-djupe, e rûsse, ça s' dit "waire di stofe". Loukîz a : [[Motî:wai 1|wai di]].
3. (metou tot seu) nén [[Motî:bråmint|bråmint]]. Ça avance, valet ? :: Waire, todi !
II. trop waire [o.n.] trop pô, manke. Gn jamwais ki l' trop waire ki djinne ([[C. Denis]]). F. manque, carence, trop peu.
Omofones:
* [[Motî:waire 2|waire]] (o.n.; tchivron)
* [[Motî:were|were]] (f.n., dins "måle were" : mwais tins)