waire 1 I. [adviebe] 1. (divant èn addjectif) nén foirt. I n' est waire malåde. F. guère. >> si waire; u >> si bén waire: si pô. Des metchantès femes, end a si bén waire ki ça n' våt nén les poennes di ndè pårler ([[B. Dechamps]]). 2. waire di (divant on no) nén bråmint di. Ene mini-djupe, e rûsse, ça s' dit "waire di stofe". Loukîz a : [[Motî:wai 1|wai di]]. 3. (metou tot seu) nén [[Motî:bråmint|bråmint]]. Ça avance, valet ? :: Waire, todi ! II. trop waire [omrinne sustantivire] trop pô, manke. Gn jamwais ki l' trop waire ki djinne ([[C. Denis]]). F. manque, carence, trop peu. Omofones: * [[Motî:waire 2|waire]] (o.n.; tchivron) * [[Motî:were|were]] (f.n., dins "måle were" : mwais tins)