waire 1 I. [adviebe] 1. (divant èn addjectif) nén foirt. I n' est waire malåde. F. guère. >> si waire ki; u >> si bén waire ki: si [[Motî:pô|pô]] ki. Des metchantès femes, end a si bén waire ki ça n' våt nén les poennes di ndè pårler ([[B. Dechamps]]). 2. waire di (divant on no) nén bråmint di. Ene mini-djupe, e rûsse, ça s' dit "waire di stofe". Loukîz a : [[Motî:wai 1|wai di]]. 3. (metou tot seu) nén [[Motî:bråmint|bråmint]]. Ça avance, valet ? :: Waire, todi ! II. trop waire [omrinne sustantivire] trop pô, manke. Gn jamwais ki l' trop waire ki djinne ([[C. Denis]]). F. manque, carence, trop peu. | wai 2 todi dins l' shuvion "wai d'" [adv.] sicawa di "waire di". Si l' tins esteut å setch, i gn av' wai d' problinmes ([[R. Georges]]). F. guère de. >> wai d' tchoi: nén grand tchoi. On ptit betch ni costêye wai d' tchoi; on s' è raletche come d' ene bribôze ([[J. Flesch]]). F. pas grand chose, peu. Omofones: * [[Motî:waire 2|waire]] (o.n.; tchivron) * [[Motî:were|were]] (f.n., dins "måle were" : mwais tins) * [[Motî:wai 1|wai 1]] (sicawa di "waite !") [[Categoreye:Motî]]