waitî [v.c.] 1. vey eyet prinde asteme a çou k' on voet. Ele n' ont nén co les ouys doviets K' ele ni s' vont waiti å muroe ([[paskeye|siermon so les pasmints d' tins des femes, 1850). F. regarder. On dit eto: riwaitî, loukî, vizer, raguider. 2. waitî a: esse åtoû d' ene sakî, d' ene sacwè, presse a-z etervini. Waite a t' fré; waitîz a vosse potêye ki cût. F. surveiller. >> waitî a lu: prinde asteme, sayî di dmorer foû des risses. Waite a twè di n' nén haper froed ! F. prendre garde, faire attention. 3. waitî di: sayî. Ele s' ala rcoutchî et waitî di rdoirmi (L. Mahin). F. essayer, tenter. rl a: loukî a. Parints di waitî: awaitî, riwaitî, rawaitî, corwaitî, carwaitî.Disfondowes: wétî wêtî, wêti, wêter, wêtè, wâtî. Etimolodjeye: vî lussimbordjwès "wahta" (minme sinse ?). Coinrece walon do Mitan, do Coûtchant et d' Årdene.