waloneu, waloneuse [o.f.n.] onk (ene) ki boute pol walon. C' est k' gn a des fougnants franskiyons dins les waloneus: des swè-dijhant waloneus ki sont d' acoird di fé l' reclame pol walon, min nen dtrop (J. Viroux). Loukîz a : walingant. F. militant (pour la langue wallonne). >> Les waloneus do Payis d' Såm: no d' ene copinreye del Viye Såm. >> Waloneu: (Waloneux) no d' pene da Jules Sottiaux.

Tcherpetaedje : bodje "walon", cawete -eu, 1920.

| waloneus, waloneuse [addj. padvant u padrî] a vey avou l' boutaedje pol walon. Dji dmande a tos les oteurs waloneus a n' pus måy rashir leus ouves ezès societés d' abondroets, et purade a les rinde libes d' esse copieyes et fotocopieyes, djouwêyes et schoûtêyes puvite ki d' disparete po todi paski pus nolu n' a d' vî toûne-diske po les viniles (Pablo Sarachaga).

Tcherpetaedje : cawete -eus.

• Dipus d' racsegnes so les waloneus