warmaye [f.n.]

1. (traitant) mannete, må mousseye djin. Louke on pô l' måsseye warmaye ! I fåt todi ki ç' viye warmaye la si vegne sititchî dins les dvizaedjes. F. déguenillé(e), loqueteux (euse).

2. viyès håres, vîs coschirés mousmints. Dji n' dinreut nén co cénk francs des warmayes k' a so s' coir (J. Wisimus). rl a: hadriveles. F. guenilles, haillons, hardes.

3. binde di djonnes. I haetche ene bele warmaye a s' cou (J. Wisimus). F. marmaille.

4. binde di djins, (veyowes evi). Cwand gn a d' l' oraedje el veye, li warmaye est sovint å prumî ran (J. Wisimus). F. racaille, populace.

Disfondowes: warmaye, wârmaye, marmaye.

Etimolodjeye: acmaxhaedje do walon "waermaye" et do F. "marmaille".