wekene [o.n., li pus sovint], [f.n., erîlêymint avou l' coron do mot -ene] fén del samwinne (li semdi et l' dimegne). Dj' a loukî l' televuzion tot l' wekene (M. Slangen). On n' pleut nén arester l' teleferike tote li wekene (L. Mahin). Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî di l' inglès week-end (fén del samwinne), pal voye do francès. | wekiner (codjowaedje) [v.s.c.] passer l' wekene. I m' ont atourné po-z aler wekiner, tote li famile, el montinne (L. Mahin). Etimolodjeye: viebe fwait sol mot wekene sol piceure di codjowaedje di "copiner", 2004.