werbestele [f.n.] boutaedje po rén po èn innmi k'ocupe vosse payis. A l' ofinsive da Von Rouchtete, on-z a co dvou saiwer, peu d' esse ricwerou pås Almands come refractaire al Werbestele, adon ! (ramexhné pa L. Mahin). rl a: corwêye, prodio. F. travail obligatoire. Disfondowes: wèrbèstèle, wèrbèchtèle. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî di l' institucion nazeye di 1940-45, li Wehrbestel (divwer eviè l' Årmêye), divnou on cmon no.