werbion [o.n.] (vî mot d' cinsî) lamea (des tchvås d' trait). On meta l' foxhete do werbion e l' anea del hêtche et, les deus traits al tere, po n' nén sbarer l' boû (A. Lenfant). F. palonnier. >> dobe werbion: lame d' atelêye (dobe perone). rl a: lame 2 (foto). F. palonnier double.

Disfondowes: werbiyon, wêrbiyon, winrbiyon. Coinrece payis d' Lierneu.