wiyete [f.n.] djonne feye nén foirt serieuse, ki s' gåyote toltins. Mins l' pretins, parey k' ene wiyete, candje di vizaedje a tot cô bon ([[J. Rode]]). E leu lét, les wiyetes forcrexhént a djouxhire ([[E. Michel]]). On dit eto: [[Motî:tchalmarete|tchalmarete]], [[Motî:haguete|haguete]], [[Motî:glawene|glawene]], [[Motî:frikete|frikete]], [[Motî:turlurete|turlurete]], [[Motî:djouguete|djouguete]]. F. fille folâtre, jouvencelle, nana, gonzesse. Etimolodjeye : bodje wiy- (do [[ptit no]] [[Motî:Wiyåme|Wiyåme]]), [[cawete -ete]].