xhamea u schamea [o.n.] 1. (vî mot d' tchårlî) boket do tchår u del tcherete, inte les deus rowes, ki sieve di xhame po l' bancå eyet l' plantchî esse pôzés dso. Li xhamea do drî, li schamea did dvant. F. sellette. 2. selete po les tchåsleus, les schåyteus ovrer d' assîs. 3. sipleyon (po ls efants rider sol nive). 4. tape, plaece a dmey hôteur dins les cinas, po-z î taper l' four, les djåbes, et did la, les rtaper pus hôt. Disfondowes: hamê, hamia, hyamê, hamint, hyamint, chamê, chamé, chëmé, chamia, (e)scamia.

xhameas d' on tchår: li xhamea do drî (djaenès flitches); li xhamea di dvant (rodjès flitches) (poitrait saetchî pa L. Mahin).