xho [o.n.]
1. grin (di frumint). Li grin spite å lon tos ses xhos, cwand l' flayea toume dissu (H. Simon). Mônresse, si vs serîz ene pire Dji tchantreu e m' leyant moudri Et mes poennes endirént sol ri Come les xhos k' ont passé l' bårire (Georges Smal). F. grain.
2. (pus stroetmint) grin di speate sins les payetes. >> pwin d' xho: pwin di speate.
Disfondowes: cho, ho.
Etimolodjeye: bodje latén "excortiare" (bate po rsaetchî l' schoice); rl a: scheure.
 Li rfondaedje di ç' mot ci a candjî sol Wiccionaire, et divni "xhossin"
|
| xhoshire [f.n.] meule di molén a trô po moure li speate.
Disfondowes: chochîre, chochêre, hossîre.
| xhoshin [o.n.]
1. payete di speate. F. balle.
2. pitit grin.
3. pitite sacwè d' rén do tot. rl a: pele-xhoshin. On dit eto: barbôjhe.
Disfondowes: chochin, hossin.
Etimolodjeye: bodje "xho", cawete -in (metowe pol cawete -ea).