yôrd, yôde [addj.] 1.mannet(e). Ene damjhele ki danséve å dzeu del yô breyeut disso l' yôde rivire avou l' espwer k' on djoû les grands di c' monde ci s' revoeyénxhe po k' ça candjaxhe (Raymond Honoré). On vî ptit rossea tchet, tot maigurlot, avou deus breyåds ouys et ene pitite tiesse tote yôde (M. Henrioulle). F. sale, souillé. 2. måprôpe, nén oniesse. K' el diale t' epoite et t' coberôle, Ti, po ene yôde gåce ! (Gina Spirito). F. sale, dégueulasse, salope. Disfondowes: yôⁿrd, yô<ⁿde, yoûrd, yoûrde, yôrd, yônde. yôrdeure mannixheure. Fåt on relijhaedje, tolminme ! Come po les petotes, El tcherbon, Les yôrdeures... Sinon, eyou çk' on ndè va ? (Jacqueline Boitte). On dit eto: mannesté. yôrdisté [f.n.] mannesté. Måle were !, niche tins !, mannete plouve !, yôrdisté d' berdouye ! (L. Mahin). Etimolodjeye : bodje "yôrd", cawete -isté, 1996. yôrdi manni. Su vosse blouse tote yôrdeye, on voet ene blefe di cafè, témint vos nd avoz ddja rlopè. Les grijhès nouwêye yôrdixhèt l' cir, tot sclidant di viè l' trô al bijhe (O. Bastin). cdj. 4 inme sôre (nos yôrdixhands) F. souiller. Coinrece walon do loûtchant yôrdixhaedje [o.n.] mannixhaedje yôrdixhantmannixhant(e). Coinrece Payis del Lovire.