yôrd, yôde [addj.] 1.[[Motî:mannet|mannet(e)]]. Ene damjhele ki danséve å dzeu del yô breyeut disso l' yôde rivire avou l' espwer k' on djoû les grands di c' monde ci s' revoeyénxhe po k' ça candjaxhe ([[Raymond Honoré]]). On vî ptit rossea tchet, tot maigurlot, avou deus breyåds ouys et ene pitite tiesse tote yôde ([[M. Henrioulle]]). F. sale, souillé. 2. [[Motî:måprôpe|måprôpe]], nén oniesse. K' el diale t' epoite et t' coberôle, Ti, po ene yôde gåce ! ([[Gina Spirito]]). F. sale, dégueulasse, salope. Disfondowes: yôⁿrd, yô<ⁿde, yoûrd, yoûrde, yôrd, yônde. | yôrdeure [[Motî:manni|mannixheure]]. Fåt on relijhaedje, tolminme ! Come po les petotes, El tcherbon, Les yôrdeures... Sinon, eyou çk' on ndè va ? ([[Jacqueline Boitte]]). On dit eto: [[Motî:mannet|mannesté]]. | yôrdisté [f.n.] [[Motî:mannet|mannesté]]. Måle were !, niche tins !, mannete plouve !, yôrdisté d' berdouye ! ([[L. Mahin]]). Etimolodjeye : bodje "yôrd", [[cawete -isté]], 1996. | yôrdi [[Motî:manni|manni]]. So vosse blouse tote yôrdeye, on voet ene blefe di cafè, témint vos nd avoz ddja rlopé. Les grijhès nouwêyes yôrdixhèt l' cir, tot sclidant did viè l' Trô al Bijhe ([[Omer Bastin]]). F. salir, souiller. | yôrdixhaedje [o.n.] [[Motî:manni|mannixhaedje]] | yôrdixhant[[Motî:manni|mannixhant(e)]]. Coinrece Payis [[del Lovire]].