zafe [f.n.]

1. bafe. Torade, vos rçûroz ene bele zafe.

2. côpeure, skernaxhe. Il a ene bele zafe e vizaedje. On lyi a fwait ene zafe al droete tchîfe.

3. taeyåde (côpaedje sol long), trantche. I s' a siervou ene bele zafe di tchå.

4. peu, hisse. Il a yeu ene bele zafe. I m' a fwait ene bele zafe, dj' endè tronne co.

5. mwais moumint a passer. Deus zafes insi sol minme djoû, et dji nel raconte a persone (E. Petithan). rl a: broke, rascråwe.

6. mwaijhe kénte, kénte di mwais gosse. I m' a djouwé ene bele zafe !.

7. mwaijhe accion, mwaijhe manire di s' kidure. Li djonnesse est si sudjete a fé des zafes. F. frasque.

Etimolodjeye: sustantif rexhou d' on mot-cria pol brut d' ene bafe, d' on côp setch.