etraityî (codjowaedje) [v.c.]

1. mete (on djonne tchivå) dins les traits, po l' aprinde a saetchî des ekipaedjes. Colignon est d' siervice, i n' serè nén amayî; Po l' måss, i pout conter, so l' atelêye Pieret; :: Nén dandjî ! end a ddja on djonne tot etraityî ! (L. Piron). F. dresser (à la traction).

2. (imådjreçmint) si rinde mwaisse di (ene såvadje djin). Å cmince, ele ni m' vleut nén leyî rintrer avou mes botes, mins dji l' a-st etraityî. Elle etraiteye les omes come ses tchvås. End a-t ele rindou, do må, li feme Wåtî, po-z etraityî Kaiy (L. Mahin). . F. dresser, éduquer.

Disfondowes: ètrêtyî, atrêtcher, atraitchè, atrêtiyî, intraitiyî