feye 2 [f.n.]

1. dischindante (feme) d' ene ôte djin k' on lome si pa u si mame. C' est l' feye da Batisse. rl a: fi. F. fille. Ingl. daughter.

2. båshele (efant di seke femrin). Les ptitès feyes rivnént di scole tertotes eshonne. F. fille. Ingl. girl.

3. (après èn aduzoe) atôtchaedje d' ene båshele, d' ene feme pus djonne u foirt camaeråde avou l' cåzeu(se). Vos n' seroz nén rintrêye po fé a marinde a vost ome, la, feye, si vos n' ramxhyîz nén. rl a: båshele.

Disfondowes: fèye, fîye, faye, fîe.

Omonimeye:

• feye (f.n.; côp)

Mot d' aplacaedje:

• bele-feye
• pitite-feye