håye [f.n.]

1. rîlêye di bouxhons, sovint rtaeyîs, ki recloyèt on tchamp. L' ivier a sovint djowé ås mayes ; Asteure, il èva hinkeplink il èva ådtriviè des håyes Mins il a pierdou totes ses kinkes (G. Havelange). Les håyes ridoxhèt d' årdispenes. On dit eto: håbe. F. haie. >> taper l' cote sol håye: a) cwiter les ôres, tot djåzant d' on curé, d' ene beguene. F. se défroquer. b) rinde si demission, tot djåzant d' on politikî u d' èn ôte responsåve. F. rendre son tablier. >> Sôte, Mirôre, houte des håyes et des bouxhons: kimande des macrales a leu ramon, po k' i les emoenne dins les airs. >> Våt mî èn oujhea e s' mwin ki deus sol håye: våt mî wai d' tchoi k' on-z a ki bråmint d' tchoi k' on a nén co, et k' n' årè motoit måy. Fr. un tiens vaut mieux que deux tu l'auras". >> On payis la k' on loye nén les håyes avou des såcisses: on payis la k' tot est beazè bea. On dit eto : Halbeskeute. F. pays de cocagne.

2. rîlêye d' ôte tchoi. Ene håye di brikes. I metént les frexhès brikes a håye por zeles souwer divant d' aler å for Motî d' Bastogne. F. rangée.

3. bwès k' on-z î va côper des åbes. Il a metou ene håye a blanc. Ene boune håye, ça dene ene coide di bwès a l' åre (Motî d' Bastogne). On dit eto: rasse, taeye, virêye. Loukîz a: hé. F. bois, bosquet, futaie, taillis. >> Les håyes et les bouxhons schoûtèt: dijhêye po k' on s' dimefeye di çou k' on dit, k' i gn a des djins kel pôrént ôre, et vos fé do toirt. Franwal: ahåyant po: "les murs ont des oreilles".

| hayon

I.[o.n.]

1. bwejhêye. Loukîz a: håyner. F. paravent, abri, coupe-vent.

2. botikea d' on martchotea, waeranteye pa ene bwejhêye, la k' il î vind ses martchandijhes al tere. Loukîz a: håyner. F. échoppe.

3. pitite barake sins meurs,djusse avou des bwejhêyes. Loukîz a: cahoute. F. hutte.

II.Les Hayons [n.pl.]

1. ancyin ptit ban del Walonreye rebané avou Bouyon, e F. Les Hayons

2. no d' ene plaece d' Ebli.

| hayete [f.n.] pitite håye, pitit bwès. >> A hayete: no d' ene plaece di Mårcin.