monsieu [o.n.]

1. Monsieu mot po-z atôtchî ou djåzer polimint d' èn ome. Dji rmerceye Monsieu l' Govierneu d' aveur fwait hôt avou nozôtes (F. Marten). Pl. Messieus). F. monsieur, messieurs. >> monsieu dame: dijhêye po dire bondjoû a èn ome et ene feme. Salut, monsieu dame, gn a pont d' disrindjmint ? (Arthur Masson).F. messieurs.

2. ome hôt plaecé. Nos capotes disfligotêyes si frotnut ås frakes des monsieus k' oont des dints d' ôr et ki boevnut l' tchampagne (E. Wartique & E. Thirionet). I gn a vnou des beas monsieus avou des gabardenes. On dit eto: menir, grosse legume, gros colé. F. personnalité.

3. (v.m.) no respectiveus po djåzer a èn eveke u cåzer d' lu. Loukîz a :: monsegneur

>> plaece Monsieu: (so plaece: Plèce Monseu ) no d' ene plaece di Cînè. Disfondowes: moncheu, monseu, mossieu, monsieu