porion [o.n.]

1. mwaisse-ovrî dins ene fosse. Vos ki n' esteut k' porion, Et dinltins ovrî el fosse, vs avoz fwait d' vosse gårçon Èn ome k' a on bea posse (J. Vanhese). El pa Camile est porion ås Mårmitchis (G. Fay). A vosse domestike ki dit "madame et ses feyes", dj' inme mia l' porion ki creye : "C' est l' eure di fé payeye" (dit-st i l' kénket d' houyeu ddi sol tchiminêye) (C. Mahy). rl a: comandant. >> porion mårkeu: porion ki rwaite et scrire si tote li tchôke (l' ovraedje) a stî fwaite, si tos les ovrîs sont la, evnd. F. contre-maître, porion.

2. mwaisse-ovrî dins ene ôte ovrance. F. contre-maître.

Disfondowes: porion, porian. Pc. porion. Etimolodjeye: calcaedje do picård "porion" (mwaisse ovrî dins ene fosse).

• Dipus d' racsegnes so les porions et les fosses å tcherbon.
• "porion" est eto on mot do francès d' Walonreye.
• "Dofe, mwaisse porion", c' est on roman da Firmin Callaert.