rapåjhter (codjowaedje) I. [v.c.] rapåjhî tot doûçmint. On dit eto: solåcî, rapåjhter, rapairer. F. calmer, apaiser. II. si rapåjhter [v.pr.] i s' sinta houzer dvins ses clicotes; po s' rapåjhter, il ala fé on tour o viyaedje (A. Lenfant). D' aveur foyî on ptit boket, råyî sacwants cruwåds, rahené ene miete, vo m' rila d' assene et rapåjhtêye po tote li djournêye (E. Gilliard). Des mazindjes ås croejhés disgobyîs si rapåjhtèt drola (C. Thonet).