rishonner u ershonner / rshonner

I. [v.c.n.d.] awè li minme shonnance ki, awè des airs di. I rshonne si fré.

II. si rshonner [v.pr.] awè l' minme air. I s' rishonnèt come deus gotes d' aiwe. Les cis ki si rshonnèt s' rashonnèt. Les djoûs s' shujhèt mins ni s' ershonnèt nén. >> Tos les doets ni s' rishonnèt nén: Ci n' est ki d' djusse k' i gn åye di l' adire, des diferinces inte deus djins, minme des frés.

| rishonnance u ershonnance / rshonnance [f.n.] cwålité di çou ki si rshonne.

| rishonnant u ershonnant / rshonnant, rshonnante [addj.] ki rshonne a, ki si rshonnèt. Dit-st i l' cok d' awousse å påwion: nos n' estans waire rishonnants tos les deus (B. Hosslet.). F. ressemblant(e), similaire. >> mots a rshonnant sinse: rl a: sinonimes.