tchefsî ^[1] [o.n.] longou cossén d’ tiesse ki trevåtche tot l’ lét. Des blancs linçoûs e lét ; on tchefsî ; ene tîke brozdêye (J. Lahaye). F. "traversin".

Etimolodjeye et tcherpetaedje

latén "capitum" (tiesse), ^[2] [3] cawete -î.

Sicrijhas

• ezès motîs

tchèf'cî [E1, E212b], tchèp'cî [E1], tièpecî [E212], hyef'cî [G204], hièf'cî [E145], tchèp'cî [G204], cièf'cî [E145], chefsi [E212] ^[4]

• Vîs scrijhas

cheffesy (Måmdey, 1653), chevesier (1602), cheverchieff (1626), chieffchieff (1627), chepsier (1639), tiepci (1680) (a Lidje) ^[5]

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les tchefsîs

Sourdant et pî-notes

1. ↑ Avou « S » e rfondou, di cåze des rîles di scrijhaedje do son S.
2. ↑ FEW 2. 261a.
3. ↑ Loukîz a : tchîf d' ouve.
4. ↑ Loukîz al Djivêye des motîs.
5. ↑ ALW 4. p. 187.