tcherete [f.n.]

1. pitit tchår a deus rowes. Loukîz a cårmane. F. charette. >> tcherete ås coixhîs: a) tcherete k' on ramasséve les coixhîs so les tchamps d' bataye, divinltins. b) (po ravaler) ambulance.

2. çou k' i gn a dsu. Il ont ståré l' tcherete di four. F. charretée.

2. (po ravaler) (viye u mwaijhe) oto. Loukîz a : zénk, tacot, bagnole, caisse. F. guimbarde.

Etimolodjeye : bodje tcher- (tchår), cawete -ete, pitit tchår.

| tchertêye [f.n.] çou k' i gn a dsu l' tcherete. Loukîz a cårmanêye. F. charretée.

Etimolodjeye : cawete -êye, metowe so "tcherete".

| tchertî [o.n.] onk ki moenne ene tcherete. F. charretier.

Etimolodjeye : cawete -î.

Parintêye :

• tcheryî
• tcheri
• tcherå

• Dipus d' racsegnes so les tchårs et les tcheretes