waerixhea u waerixhet [o.n.] (v.v.m)

1. waeraxhe tchamp, wice ki les djins plént ndaler wårder ås vatches, sins payî. F. terrain communal. rl a: comon. >> Li, å Waerixhea: no d' plaece di mwints viyaedjes el Walonreye, come a Rtene, a Måmdey, a Fêmonveye, a Djoupeye, a Ståvleu (so plaece: war'hê), a Pondloû (so plaece: Wércha, e F. Warchat).

2. troke di sacwantès måjhones, k' on n' såreut co lomer on hamtea.

Disfondowes: wèrihet, warihê, warhê, werhê, wirhè, wèriha, wércha, warcha, wèrichet, wèrichia, warichet; vîs scrijhas: warescappe, werixhas, werissay.

Etimolodjeye: flamind "waterschap" (abruvoe); li coron a stî rcoprindou come ene cawete -ea; l' abruvoe do viyaedje esteut todi metou en ene banåve plaece, po les biesses èn pont fé d' damaedje.