waerixhea [o.n.] (v.v.m.)

1. waeraxhe tchamp, wice ki les djins plént ndaler wårder ås vatches, sins payî. F. terrain communal, terrain vague. rl a: comon. >> Li, å Waerixhea: no d' plaece di mwints viyaedjes el Walonreye, come a Måmdey, a Faimonveye, a Djoupeye, a Ståvleu (so plaece: war'hê), a Pondlô (so plaece: Wércha, e F. Warchat).

2. troke di sacwantès måjhones, k' on n' såreut co lomer on hamtea. F. écart.

Disfondowes: warihê, warhê, werhê, wèriha, wércha, warcha, wèrichia, wèricha; vîs scrijhas: warescappe, werixhas, werissay.

Etimolodjeye: bodje tîxhon "waer-" (såvadje, da nolu), dobe cawete -ixhea, avou assaetchance sincieuse do flamind "waterschap" (abruvoe), po les scrijhas del Moyinådje.

| waerixhet [o.n.] (v.v.m) waerixhea. >> Li, å Waerixhet: no di des plaeces el Walonreye, come a Rtene, a Meu (so plaece: Ourchet); rl a: Waeret.

Disfondowes: wèrihet, wirhè, waret, wèrichet, warichet.

Etimolodjeye: bodje waer-, dobe cawete -ixhet.